ავტორიზაცია
სტრა­ტე­გი­ე­ბი და ანა­ლი­ზი
ტილტი
ავტორი
გევინ გრიფინი

ერთი ჩემი ნაცნობი, რომელიც იმავე კაზინოში თამაშობს, სადაც მე ხშირი სტუმარი ვარ, ნერვიულობას იწყებს, როცა ზედიზედ რამდენჯერმე ცუდი კარტი ურიგდება. ხაზს ვუსვამ – რამდენჯერმე. შეუძლია, ექვსი ცუდი დარიგების შემდეგ კარტები მაგიდამაგიდა, ადგილი, სადაც თამაში მიმდინარეობსზე დაახეთქოს და აჯაჯღანდეს. ეს Big O-ს თამაშის დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესს ხდება (ომაჰას ტიპის თამაში, სადაც ოთხის ნაცვლად ხელის ხუთი კარტი რიგდება), ამიტომ ექვს დარიგებას შეიძლება 20 წუთი დასჭირდეს, რაც ამ კაცის ტილტს ალბათ კიდევ უფრო აძლიერებს. ერთხელ ვცადე, ამის მიზეზი მომეძებნა და კარგად გამოვკითხე, მაგრამ ვერაფერი დავადგინე, რამაც მაიძულა, საკუთარი ხშირი ტილტიემოციური აშლილობა, რომელსაც მოთამაშე არასწორ გადაწყვეტილებებამდე მიჰყავსს მიზეზებზე დავფიქრებულიყავი. ამისთვის ჯარედ თენდლერის ნაშრომებს ჩავუჯექი.

ჯარედ თენდლერს არაერთი ბრწყინვალე წიგნი ეკუთვნის, რომლებზეც წინა სტატიაში ვილაპარაკე. მისი წიგნების სერია „პოკერი მენტალური თამაშია” (The Mental Game of Poker) განსაკუთრებით მიყვარს. მათში ბრწყინვალედაა აღწერილი, როგორ უნდა გავაუმჯობესოთ საკუთარი თამაში ისეთი საშუალებებით, რომლებსაც ბევრი მოთამაშე, როგორც წესი, უგულებელყოფს. თედლერი სხვადასხვა სახის ტილტიემოციური აშლილობა, რომელსაც მოთამაშე არასწორ გადაწყვეტილებებამდე მიჰყავსს შესახებ მოგვითხრობს.

ერთ-ერთ წინა სტატიაში ვაღიარე, რომ ხშირად ვვარდები ტილტში, როცა ხანგრძლივ წარუმატებლობას განვიცდი ან როცა უსამართლობას ვაწყდები. პრობლემები მაშინ ჩნდება, როცა ვიცი, რომ, წესით, თამაში, რომელშიც ვმონაწილეობ, უნდა მოვიგო, არადა, დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდეს გადის და შედეგები არ ჩანს. „მე ხომ ამ ხალხს იოლად უნდა ვუგებდე, მაშ რატომ ვერ ვიგებ? რა ხდება?” კიდევ ერთი ტილტიემოციური აშლილობა, რომელსაც მოთამაშე არასწორ გადაწყვეტილებებამდე მიჰყავს მახასიათებს, რომელსაც მიზეზი დიდხანს ვერ მოვუძებნე, თუმცა, ბოლო დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესს მივხვდი, რომ ის არაადეკვატურობას უკავშირდება.

პოკერის თამაში შემოსავლის წყაროდ თითქმის 15 წლის წინ ვაქციე. ჯერ ქეშ-გეიმების პროფესიონალი ვიყავი, შემდეგ ტურნირებში გადავედი, ახლა კი ისევ ქეშ-გეიმებს ვთამაშობ. რეგულარულად ვთამაშობ მაღალ ლიმიტებზე, მაგალითად, $200-$400 დონეეტაპი ტურნირებში. ყოველ მომდევნი ეტაპზე ბლაინდები იზრდებაზე, ზოგჯერ უფრო მაღალზეც. ამ დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესის განმავლობაში ბევრი განსხვავებული თამაში მითამაშია, თუმცა ფულს ძირითადად ლიმიტიბეტის მინიმალური ან მაქსიმალური რაოდენობაან და ულიმიტოწესი, რომლის მიხედვითაც მოთამაშეს შეუძლია ბეტი გააკეთოს ნებისმიერი რაოდენობის ან ყველა ჩიპით ჰოლდემში, პოტ-ლიმიტიან ომაჰაპოკერის ცნობილი სახეობა, სადაც თამაში 4 ხელის კარტითა და ხუთი საერთო კარტით მიმდინარეობსსა და შერეულ თამაშებში ვაკეთებდი, ბოლო დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესს კი, ძირითადად, Big O-ს ვთამაშობ. მხოლოდ ცოტა ხნის წინ დავასკვენი, რომ ამ თამაშში საკმარისად ძლიერი ვარ და შემიძლია, მოგების ისეთი ნორმა შევინარჩუნო, რომელიც სტაბილური შემოსავლის შენარჩუნების საშუალებას მომცემს. ამ მომენტამდე კი, როგორც Big O-ს მოთამაშე, საკუთარ თავში მთლად დარწმუნებული არ ვიყავი.

პოკერის ამდენი ნაირსახეობისა და სხვადასხვა დონეეტაპი ტურნირებში. ყოველ მომდევნი ეტაპზე ბლაინდები იზრდებაზე ხანგრძლივი თამაშის შემდეგ ახალ თამაშზე გადართვა საკმაოდ გამიჭირდა. არადა, ეს უკვე გარდაუვალი იყო, რადგან იმ კაზინოში, სადაც რეგულარულად ვთამაშობ, დიდი რეიკითანხა, რომელსაც იღებს კაზინო (ბანქოს კლუბი) თამაშის ორგანიზებისთვისს გამო ულიმიტოწესი, რომლის მიხედვითაც მოთამაშეს შეუძლია ბეტი გააკეთოს ნებისმიერი რაოდენობის ან ყველა ჩიპით თამაშები სულ უფრო უარესდებოდა. იქ მოგება პრაქტიკულად შეუძლებელი გახდა. პოტ-ლიმიტიან და „რვიდან ზევით” ომაჰაპოკერის ცნობილი სახეობა, სადაც თამაში 4 ხელის კარტითა და ხუთი საერთო კარტით მიმდინარეობსს ადრეც ნორმალურად ვთამაშობდი, ამიტომ, როცა ეს ახალი თამაში გამოჩნდა, გადავწყვიტე, ბედი მეცადა. სხვა მოთამაშეები ჯერ კიდევ ძალიან სუსტები იყვნენ, ამიტომ ვიცოდი, რომ სულ ცოტა ხანში Big O ჩემთვის მომგებიანი გახდებოდა და სტაბილურ შემოსავალსაც დავიბრუნებდი. ეს პატარა თამაშია, ამიტომ თუ რომელიმე დღეს ყველაფერი ცუდად წავიდა, ეს დიდ ზიანს ვერ მომიტანს.

მეხუთე კარტთან შეჩვევისთვის მეტი დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდეს დამჭირდა, ვიდრე მეგონა. მეტისმეტად პასიურითამაშის სტილი, რომელიც ბევრ ჩეკს და ქოლს და ნაკლებ ბეტს ან რეიზს ითვალისწინებს ვიყავი მაშინ, როცა უფრო აგრესიულად უნდა მეთამაშა, და მეტისმეტად აგრესიულად ვთამაშობდი სარისკო სიტუაციებში. იმასაც ვერ ვხედავდი, რამხელა უპირატესობა მქონდა, როცა ტუზით ხელში ნატს-ფლეშ-დროს, მაგიდამაგიდა, ადგილი, სადაც თამაში მიმდინარეობსზე კი დაბალ დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესს ავაწყობდი. გამუდმებით ვუშვებდი შეცდომებს. ფულს მაინც ვაკეთებდი, მაგრამ იმდენს ნამდვილად არა, რამდენიც უნდა გამეკეთებინა.

ამან შედეგად ის მოიტანა, რომ წონასწორობას ვკარგავდი, როგორც კი შეცდომას დავუშვებდი. ვიცოდი, რომ მნიშვნელოვან რაღაცებს ყურადღებას არ ვაქცევდი და ვერც სწორ დასკვნებს ვაკეთებდი, რის გამოც ემოციების მოთოკვას ვეღარ ვახერხებდი. ამას კი ყოველთვის მდგომარეობის გაუარესება მოაქვს. ბოლოს, როგორც იქცა, გავაცნობიერე ჩემი ტილტიემოციური აშლილობა, რომელსაც მოთამაშე არასწორ გადაწყვეტილებებამდე მიჰყავსს მიზეზი და სწავლა და ვარჯიში გავააქტიურე, რათა სიტუაციის კონტროლი დამებრუნებინა. ამ საქმეში სერიოზულ წარმატებას მივაღწიე და დღეს ჩემი წონასწორობიდან გამოყვანა ძალიან ძნელია, როცა Big O-ს ვთამაშობ.

სამ მთავარ რამეს მივაღწიე. პირველი – დავადგინე, ნამდვილად ტილტში ვვარდებოდი თუ არა (ვვარდებოდი). მეორე – მივაგენი ამ ტილტიემოციური აშლილობა, რომელსაც მოთამაშე არასწორ გადაწყვეტილებებამდე მიჰყავსს წყაროს (არაადეკვატურობა). დასასრულ, მოვძებნე ჩემი ტილტიემოციური აშლილობა, რომელსაც მოთამაშე არასწორ გადაწყვეტილებებამდე მიჰყავსს პრობლემის გადაწყვეტის გზა (სწავლა).

რა თქმა უნდა, ზოგჯერ ხასიათი მეც მიფუჭდება, როგორც ყველა ადამიანს. მთავარი განსხვავება ისაა, რომ ეს ჩემს თამაშზე ხანგრძლივ ზემოქმედებას ვერ ახდენს და ეს ჩემი კიდევ ერთი დიდი მიღწევაა. რაც ნაკლებ დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესს დავხარჯავ ტილტზე, მით მეტ დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესს დავუთმობ ფულის კეთებას. ♠