ავტორიზაცია
სტრა­ტე­გი­ე­ბი და ანა­ლი­ზი
ხუთი შეცდომა პრეფლოპზე ულიმიტო ჰოლდემში
ავტორი
დაგ პოლკი

ჰოლდემი სასწავლად ადვილი თამაშია, სათამაშოდ კი – ძალიან რთული. მისი კარგად თამაში მოითხოვს კარგი გადაწყვეტილებების მიღებას პირველივე ნაბიჯებიდან, ყველაზე პირველი გადაწყვეტილება კი, ცხადია, პრეფლოპზე თამაშს უკავშირდება. განვიხილოთ მოთამაშეების მიერ პრეფლოპზე ყველაზე ხშირად დაშვებული რამდენიმე შეცდომა და ვიფიქროთ, როგორ შეიძლება მათი გამოსწორება.

 

გათამაშებაში ლიმპიდარიგების შემდეგ გათამაშებაში ქოლით შესვლათ შესვლა

არსებობს კონკრეტული სიტუაციები, სადაც ლიმპიდარიგების შემდეგ გათამაშებაში ქოლით შესვლა სწორი სვლაა, მაგრამ, მთლიანობაში, ის მოთამაშეს წამგებიან სიტუაციაში აყენებს. ამას ორი მიზეზი აქვს. პირველი ისაა, რომ ლიმპიდარიგების შემდეგ გათამაშებაში ქოლით შესვლა ძალიან პასიურითამაშის სტილი, რომელიც ბევრ ჩეკს და ქოლს და ნაკლებ ბეტს ან რეიზს ითვალისწინებს სვლაა, რომლის შემდეგაც ბანკიფული ან ჩიპები, რომლებიც მაგიდის ცენტრშია მოთავსებული და რომელთა მოსაგებადაც იბრძვიან მოთამაშეების მოგების მხოლოდ ერთი გზა გრჩებათ, კერძოდ, კარგი თამაში ფლოპიპირველი სამი კარტი, რომლებიც მაგიდის ცენტრში ერთდროულად რიგდება და იხსნებას შემდეგ. ფლოპიპირველი სამი კარტი, რომლებიც მაგიდის ცენტრში ერთდროულად რიგდება და იხსნებას შემდეგ კარგი თამაში კი გაცილებით უფრო ძნელია, ვიდრე კარგი თამაში პრეფლოპზე. თუ გათამაშებაში, ლიმპიდარიგების შემდეგ გათამაშებაში ქოლით შესვლას ნაცვლად, რეიზიფსონის გაზრდათ შეხვალთ, შეგიძლიათ პრეფლოპზევე მოიგოთ ბანკიფული ან ჩიპები, რომლებიც მაგიდის ცენტრშია მოთავსებული და რომელთა მოსაგებადაც იბრძვიან მოთამაშეები, როცა სხვა ლიმპერები ან თუნდაც მხოლოდ ბლაინდები დაწვებიან. უფრო მეტიც, თუ თქვენს რეიზს ქოლიმეტოქის ფსონის გათანაბრებათ უპასუხეს და თქვენი კარტი ფლოპზე ვერ გაუმჯობესდა, შეგიძლიათ, გაგრძელების ბეტიიგივე ფსონი. ფული ან ჩიპები, რომელთაც მოთამაშე თამაშში დებსბანკიფული ან ჩიპები, რომლებიც მაგიდის ცენტრშია მოთავსებული და რომელთა მოსაგებადაც იბრძვიან მოთამაშეები მაინც მოიგოთ.

სხვაგვარად რომ ვთქვათ, პრეფლოპზე გაკეთებული რეიზიფსონის გაზრდა გათამაშებაში მეტი მანევრირების საშუალებას გაძლევთ, რადგან ამ დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესბანკიფული ან ჩიპები, რომლებიც მაგიდის ცენტრშია მოთავსებული და რომელთა მოსაგებადაც იბრძვიან მოთამაშეების მოგების არა ერთი, არამედ მეტი გზა გიჩნდებათ, მაშინ, როცა ლიმპიდარიგების შემდეგ გათამაშებაში ქოლით შესვლადროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესს თქვენი კარტი ფლოპზე აუცილებლად უდა გაძლიერდეს, ბანკიფული ან ჩიპები, რომლებიც მაგიდის ცენტრშია მოთავსებული და რომელთა მოსაგებადაც იბრძვიან მოთამაშეების მოგება რომ შეძლოთ.

 

მეტისმეტად ფართო დიაპაზონით თამაში

ბევრი მოთამაშე საერთოდ არ ფიქრობს იმ კარტის ველიუზე, რომლითაც პრეფლოპზე თამაშობს. რა თქმა უნდა, A-A უფრო ძლიერია, ვიდრე სხვადასხვა მასტის K-Q, რომელიც, თავის მხრივ, უფრო ძლიერია, ვიდრე ერთმასტიანი 10-5, რომელიც უფრო ძლიერია, ვიდრე სხვადასხვა მასტის 7-2. საკითხავია, რომელი კარტით უნდა ვითამაშოთ? ზოგი კარტი საკმარისად ძლიერია სათამაშოდ, ზოგი მეტისმეტად სუსტია. ცხადია, იმის გადაწყვეტა კი არაა რთული, უნდა დავყაროთ თუ არა პრეფლოპზე A-A, არამედ იმისა, შევიდეთ თუ არა გათამაშებაში შუა პოზიციიდან სხვადასხვა მასტის A-10-ით.

თუ თქვენ პირველი აკეთებთ სვლას, არის თუ არა ეს ის კარტი, რომელიც უნდა დაყაროთ? რას იტყვით სხვადასხვა მასტის K-8-ით თამაშზე კატოფიდან? ბევრმა მოყვარულმა მოთამაშემ, უბრალოდ, არ იცის, რომელი კარტებია საკმარისად ძლიერი იმისთვის, რომ პრეფლოპზე გათამაშებაში შევიდნენ, და რომლები უნდა დაყარონ. არადა, გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს საზღვრის გავლებას სათამაშო და არასათამაშო კარტებს შორის, ნებისმიერ პოზიციამოთამაშის პოზიცია დილერთან მიმართებით, რომელიც თამაშის სტრატეგიის განმსაზღვრელიცააში. მეტისმეტად ბევრი არამომგებიანი კარტით თამაში პრეფლოპზე, წაგებამდე მიმავალი ერთ-ერთი უმოკლესი გზაა, მაშინაც კი, როცა თამაშის სხვა კომპონენტებში ძლიერი ხართ.

 

მეტისმეტად ფრთხილად თამაში

პრეფლოპზე გათამაშებაში მეტისმეტად ხშირად შესვლის საპირისპირო მოვლენაა მეტისმეტად იშვიათად და მეტისმეტად ვიწრო დიაპაზონით თამაში. უფრო მეტიც, მოთამაშეებში ფართოდ გავრცელებული მოსაზრებისგან განსხვავებით, მეტისმეტად ვიწრო დიაპაზონით თამაშმა შეიძლება ისეთივე უარყოფითი შედეგები მოგიტანოთ, თუ უარესი არა!

აქ პრობლემას ორი რამ ქმნის. პირველ რიგში, მეტისმეტად ფრთხილად თამაშის დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესს თქვენ უარს ამბობთ გარკვეული ველიუს მქონე კარტებით თამაშზე, რომელთაც შეეძლო თქვენთვის ფული მოეტანა. ამას გარდა, და აქედან გამომდინარე, როცა ძლიერი კარტი მოგდით და გათამაშებაში შედიხართ, მეტოქეები თქვენთან აქტიურ თამაშს გაურბიან. დაკვირვებული მოთამაშე ხედავს, რომ იშვიათად თამაშობთ და, ამის შედეგად, სწრაფად ყრის თავის კარტს, როცა თქვენ გათამაშებაში შედიხართ.

 

თამაში გეგმის გარეშე

ამ სიაში ჩამოთვლილი შეცდომები თავიანთ კულმინაციას აღწევს ერთ, უფრო ზოგად პრობლემაში – ესაა თამაშის გეგმის არქონა პრეფლოპზე ან ძალიან ზერელე გეგმის ქონა. პოკერის წარმატებულად თამაშის საუკეთესო გზაა თამაშის დაწყება მკაცრად ჩამოყალიბებული პრეფლოპ-სტრატეგიით: რომელი კარტით უნდა დაარეიზოთ, თუ თქვენამდე ყველა დაწვაკარტი, რომელიც თაღლითობის თავიდან ასარიდებლად თამაშიდან მოაშორეს? რომელი კარტით უნდა შეხვიდეთ გათამაშებაში ლიმპიდარიგების შემდეგ გათამაშებაში ქოლით შესვლათ (და როდისაა ლიმპიდარიგების შემდეგ გათამაშებაში ქოლით შესვლათ შესვლა სწორი სვლა)? რომელი კარტით დაარეიზოთ, დაქოლოთ ან დაფოლდოთ, როცა თქვენამდე ვინმე რეიზს აკეთებს? და ა.შ. მოძებნეთ პოტენციური სისუსტეები თქვენს მიმდინარე პრეფლოპ-სტრატეგიაში.

მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ამ ყველაფერზე ფიქრი და სტრატეგიის ჩამოყალიბება უმჯობესია თამაშისგან თავისუფალ დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესს. უშუალოდ თამაშისას სტრატეგიაზე ფიქრი შეიძლება ძვირად დაგიჯდეთ, მით უმეტეს, თუ ახლა იწყებთ საკუთარი თამაშის ჩამოყალიბებას და მნიშვნელოვანი ცვლილებები შეგაქვთ მასში. საბედნიეროდ, პრეფლოპზე თქვენი თამაში იმ ერთიან გეგმას უნდა ექვემდებარებოდეს, რომლის შექმნაც ძალიან იოლია თამაშში უშუალოდ მონაწილეობის გარეშეც. დანარჩენი – თქვენი სტრატეგიის ის ნაწილები, რომლებიც ოპონენტებისა და თამაშის გარემოებების შესაბამისად იცვლება – უშუალოდ თამაშში მონაწილეობას მოითხოვს, მაგრამ ნებისმიერი ცვლილება, რომელსაც პრეფლოპზე თქვენს თამაშში შეიტანთ, მკაცრი ერთიანი სტრატეგიის ფარგლებში უნდა იყოს.

 

სტილების შერევა

პრეფლოპზე თამაშის კარგად ჩამოყალიბებული სტრატეგიის გარეშე ჩნდება იმის ცდუნება, რომ ყველაფერი განზრახ „ავურიოთ”. ხშირად მინახავს, როგორ იღებენ მოთამაშეები რაიმე უჩვეულო სვლის გადაწყვეტილებას ყოველგვარი მიზეზის გარეშე და როგორ (ცხადია) ისჯებიან ასეთი სულელური გადაწყვეტილებისთვის.

რა თქმა უნდა, თამაშში ცვლილებების შეტანა მნიშვნელოვანია. საუკეთესო მოთამაშეები ხშირად ცვლიან თავიანთ თამაშს, რათა ბალანსიერთი სტილით თამაში განსხვავებული კარტების დროს. ასეთი თამაშის შედეგად მეტოქეს უჭირს მოთამაშის ქმედებების გამოცნობა არ დაკარგონ და, ამავე დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესს, იოლად მოერგონ სხვადასხვა მეტოქის თამაშსა თუ სათამაშო სიტუაციებს. მაგრამ ეს მოთამაშეები ამ ცვლილებებს გარკვეული მიზნით ახორციელებენ. ვერასდროს ნახავთ კარგ მოთამაშეს, რომელიც პრეფლოპზე A-A-ით ხელში მხოლოდ ქოლს ამბობს, რათა ოპონენტები დააბნიოს. მართალია, ისინი თქვენგან არ მოელიან ისეთ უჩვეულო სვლას, როგორიცაა ქოლიმეტოქის ფსონის გათანაბრება A-A-ით, მაგრამ ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ ეს სწორი სვლაა. რა თქმა უნდა, კარგია, როცა მეტოქე თქვენს განზრახვებს ვერ ხვდება, მაგრამ ამას ცუდი სვლების ფასად არ უნდა აღწევდეთ.

საბოლოოდ, ყველაფერი მათემატიკას ეყრდნობა. ერთ მაგალითს მოგიყვანთ. შეგიძლიათ პრეფლოპზე გაკეთებული ქოლიმეტოქის ფსონის გათანაბრებათ რამდენიმე ოპონენტი დაარწმუნოთ, რომ ორი ტუზი არამც თუ არა გყავთ, არამედ ცხოვრებაში თვალით არ გინახავთ, მაგრამ ვერასდროს შეძლებთ იმ ველიუს ამოღებას, რომელსაც რეიზიფსონის გაზრდათ და მესამე ბეტიიგივე ფსონი. ფული ან ჩიპები, რომელთაც მოთამაშე თამაშში დებსთ ამოიღებდით. მოწინააღმდეგის „გამოჭერა” ისეთი ძლიერი კარტით, როგორიცაა A-A, არ შეიძლება იყოს კარგად ჩამოყალიბებული სტრატეგიის ნაწილი, რომელშიც რეიზებისა და რირეიზების სწორი სიხშირეებია გათვალისწინებული. ორი ტუზით დაქოლვა, უბრალოდ, არამომგებიანია გრძელვადიან პერიოდში. პრეფლოპზე ტუზების წყვილიერთი რანგის ორი კარტით გაკეთებული რეიზიფსონის გაზრდათა და რირეიზით იმდენი ფულის მოგება შეგიძლიათ, რამდენსაც ვერასოდეს მოიგებთ დროდაუმთავრებელი კომბინაცია, რომელსაც ერთი ან ორი კარტი აკლია, რათა მომგებიან კომბინაციად გადაიქცეს. მაგალითად, K, Q, J, 10 არის სტრეიტ-დრო – სჭირდება ერთი კარტი, ტუზი ან ცხრიანი, რომ სტრეიტი გახდესდადრო მეტოქეების დაბნევით.

ზოგჯერ შეიძლება მოგვეჩვენოს, რომ ჩვენი თამაში „არეულია”. ეს შეიძლება იმის შედეგი იყოს, რომ სვლის ერთზე მეტი სწორი ვარიანტი განვიხილეთ. ორივე ვარიანტი „სწორია”, რადგან ორივე ერთმანეთთან ახლოსაა ველიუს თვალსაზრისით, ან ერთი მეორეს სჯობია, რადგან ისეთი რამე გავითვალისწინეთ, რაც შეიძლება სულაც არ იყოს იოლი დასანახი. ასეთ შემთხვევებში, ოპონენტის დასაბნევად არაფერს უჩვეულოს არ ჩავდივართ. ჩვენ მხოლოდ ჭკვიანურ, გამართულ პრეფლოპ-პოკერს ვთამაშობთ. ♠

 

 იხილეთ ყველა სტატია ჟურნალის ფორმატში